Nowe zasady korzystania z ulgi rehabilitacyjnej w PIT 2011

- Dotychczasowa praktyka funkcjonowania tej ulgi wskazywała, że podatnicy często uznawali, że samo orzeczenie o niepełnosprawności daje podstawę do skorzystania z odliczenia – mówi Marcin Pęski, starszy konsultant podatkowy w Taxonity.
Przed nowelizacją wysokość wydatków rehabilitacyjnych, nielimitowanych kwotowo, ustalano zgodnie z dokumentami stwierdzającymi ich poniesienie. Nowa wersja ustawy o PIT wskazuje, że dokument taki powinien zawierać głównie dane identyfikujące osobę kupującą, rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
– Ustawodawca wyeliminował więc uznanie paragonu fiskalnego jako dokumentu stwierdzającego poniesienie tych wydatków – dodaje Marcin Pęski. Dokumentem takim będzie faktura VAT lub rachunek, co potwierdza dotychczasowe stanowisko organów skarbowych w tej kwestii.
Najczęściej wykorzystywaną formą odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej pozostaje odliczenie limitowane do kwoty 2280 zł rocznie, które odnosi się do opłacania przewodników osób niewidomych i niepełnosprawnych, utrzymania psa asystującego oraz użytkowania samochodu osobowego, który stanowi własność lub współwłasność osoby niepełnosprawnej w celu koniecznego przewozu na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne.
Z ulgi rehabilitacyjnej mają prawo korzystać osoby z niepełnosprawnością lub osoby, na których utrzymaniu znajdują się niepełnosprawni członkowie rodziny.
– Wydatki te, poniesione w 2011 r., tak jak dotychczas wyłączone zostały z ogólnie przyjętej zasady dokumentowania wysokości wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne – informuje nasz rozmówca z Taxonity.
Ustawodawca podkreśla, że podatnik korzystający z ulgi (odliczenie limitowane do 2280 zł), na żądanie organów podatkowych/kontroli skarbowej musi posiadać dowody potwierdzające prawo do odliczenia. Do takich należą: dane przewodnika, certyfikat psa asystującego, potwierdzenie zlecenia i odbycia zabiegów.

Źródło: www.serwisy.gazetaprawna.pl